Obecny kościół pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego został wzniesiony jako ewangelicka kaplica szpitalna z przylegającą doń kostnicą w latach 1923-24. Wybudowano go w stylu eklektycznym z przeważającymi elementami neoromańskimi. Na ścianie wschodniej kościoła wmurowana jest płaskorzeźba z lat 20 XX w. umieszczona tam jako upamiętnienie poległych w czasie I wojny światowej a przedstawiająca Chrystusa pocieszającego młodą kobietę z dzieckiem – wdowę po żołnierzu. Pierwotnie na ścianie budynku umieszczone były też nazwiska poległych na frontach I wojny światowej.
Wnętrze kościoła jednoprzestrzenne, salowe, poprzedzone od strony południowej wąskim przedsionkiem otwierającym się po stronie północnej na nawę szerokim otworem zamkniętym od góry łukiem koszowym. Po stronie północnej nawy szeroki koszowo zamknięty łuk tęczowy, gładki otwierający się na apsydę prezbiterium. Przed prezbiterium ustawiony współcześnie (w 1996) wykonany ikonostas. Powstał on wg. projektu artystki plastyczki i wieloletniej konserwatorki malarstwa sztalugowego (głównie ikon) Walentyny Biriukowicz z Kijowa. Stolarkę wykonał Zbigniew Marus ze Starego Chwalimia k/Barwic. Wszystkie ikony malowała autorka projektu całości.
W carskich wrotach wyobrażono: Najświętszą Marię Pannę, Zwiastowanie z Archaniołem Garbrielem. Poniżej czterech ewangelistów: Mateusza, Łukasza. Jana i Marka. W drzwiach lewych w wysokich płycinach. zamkniętych od góry półłukiem, widnieje wysoka, stojąca postać Św. Ławrentija, po jego bokach św. Mikołaj Cudotwórca i Matka Boska z siedzącym na kolanach Chrystusem Królem (jako dzieciątkiem). W drzwiach prawych przedstawiony jest św. Stefan, a po jego bokach: Chrystus Król (Panujący) i scena Podniesienia Krzyża Świętego Ponad wrotami, w partii belkowania, przedstawiono od lewej: Narodzenie Chrystusa, Chrzest Chrystusa, Wskrze-szenie Umarłych. a osi środkowej – Chrystusa Pantokratora, następnie: Wniebowzięcie NMP. Zesłanie Ducha Świętego i Przemienienie Pańskie na Górze Tabor.